Amore Molesto

L’Amore Molesto is genoemd naar de gelijknamige roman van literaire sensatie Elena Ferrante. De figuur die afgebeeld staat, is het hoofdpersonage, Delia in haar kindertijd. Van jongs af aan heeft ze een turbulente band met haar moeder die vaak van thuis wegblijft; zo lijkt het toch voor Delia, die zich verwaarloosd voelt. Heeft dit te maken met een dieper liggend trauma? Zit deze verwaarlozing in haar hoofd? L’amore molesto is een psychologische roman en daarom wordt het personage ook afgebeeld zonder hoofd. Liefde onthoofdt in sommige gevallen, het kan je verwarren en op een dwaalspoor brengen. Daarenboven ontdekt Delia de enorme fysieke gelijkenis in de gelaatstrekken met haar overleden moeder via de foto op haar identiteitskaart. Het verhaal draait immers ook om identiteit en (h)erkenning. Delia wil heel haar jeugd lang niets met haar moeder te maken hebben, laat staan op haar gelijken. Maar eigenlijk wilde ze enkel haar aandacht en affectie. Op het einde van de roman evenwel, komt Delia in het reine met zichzelf, met haar verleden en met haar moeder. Uiteindelijk is ze blij dat ze zichzelf kan spiegelen in de pasfoto en op die manier haar moeder altijd met zich meedraagt in de tekenen van haar gelaat. Schildertechnisch zijn het koudwarm- en lichtdonkercontrast uitgesproken en is het reliëf door de vollere verfstructuur van de oranje partij versterkend t.o.v. de waterachtige achtergrond. De oranje jurk van Delia refereert aan het verjaardagscadeau dat haar moeder voor haar kocht bij de zusters “Vossi” in Napels en symboliseert tegelijkertijd ook de verwrongen moeder-dochter relatie op een metaforisch niveau. De donkere ruimte waarin het meisje is afgebeeld, verwijst naar de kamer waarin Delia zich als kind vaak verstopt, maar het zinspeelt ook op de kelder onder de banketbakkerij waar het drama zich afspeelt dat Delia voor het leven heeft getekend…

Read more...

Le Rouge et le noir

Julien Sorel staat met zijn rug naar de toeschouwer gekeerd, het hoofd licht naar vorenhangend.Hij voelt de eerste gevolgen van zijn wanhoopsdaad.
In een vlaag van jaloezie heeft hij zijn grote liefde vermoord. In dit doek wordt de cruciale scène van de roman behandeld, het moment net na de kogel. Koude kleuren kenmerken Julien en versterken de dieptewerking. Hij staat in een ondefinieerbare ruimte, met
een sterke lichtbron in het midden. Deze suggereert het latere inzicht met betrekking tot zijn daad. Zwart en rood domineren de voorgrond en incarneren letterlijk
de titel van de roman van Stendhal. Hoe hevig liefde kan zijn, wordt vertaald in de dikte van de rode toetsen die bijna een reliëf vormen op het doek.

Read more...

Dibujo tu boca

Een passionele kus tussen twee mensen. De kunstenaar kiest bewust voor een close-up van de tedere monden die in elkaar verstrengeld lijken. Het belang van de lippen en de mond in de passage waaraan gerefereerd wordt, visualiseert de schilder door ze erg aanwezig en prominent af te beelden. Snelle, soms willekeurige toetsen dragen het soms vluchtige van een kus in zich. De vuurrode lippen beantwoorden aan het archetype beeld van de vrouwelijke mond. De andere mond kan van een man zijn, maar ook van een vrouw. In de passage wordt immers niet gesproken over een specifiek gender. We weten niet wie kust. Nog een reden waarom er geen gezichten weergegeven zijn. Een vrolijk kleurenpallet geeft de passie en genot weer die kenmerkend is voor iedere, bewuste kus.

Read more...

Desiderio – Il garofano rosso

Bekijk de catalogus van de expo hier

Op de voorgrond zien we een rode anjer, een envelop en een vlinder. De felrode bloem – symbool voor jeugdig enthousiasme en vurige liefde – duikt reeds van bij de eerste bladzijden van de roman op, wanneer Alessio een rode anjer ontvangt
in een envelop. 
Wat meteen opvalt bij het bekijken van het doek is de schim die het grootste gedeelte van het doek ik beslag neemt. Het is de achterzijde van Giovanna, de eerste grote liefde van Alessio, het hoofdpersonage. Een liefde die vooral platonisch is en zich afspeelt in het hoofd van de jongen; een hersenschim als het ware. Om die reden staat Giovanna wazig afgebeeld, met haar rug naar de toeschouwer gekeerd. Ze is met andere woorden niet tastbaar. Kenmerkend zijn de kleuren blauw, grijs en groen, die doorheen het verhaal aan Giovanna toegeschreven worden en de onbereikbaarheid symboliseren. 
De vlinder verwijst naar de tweede vrouw die Alessio inlijft in de erotische aspecten van de liefde, de bloedmooie Zobeida. Zij neemt Alessio mee op ontdekkingsreis doorheen de wereld van de fysieke liefde. Hoewel zij voor de buitenwereld een prostitué is – en dus ‘fladdert’ van man naar man – geeft ze zich enkel over aan Alessio. Zobeida gebruikt het bordeel namelijk als een dekmantel voor drughandel. 
Veeleer dan een tweede vrouwelijke figuur te schilderen, heeft de kunstenaar gekozen om Zobeida weer te geven als vlinder. Een interessant detail : de Zobeida is een ras uit de familie van de nachtvlinders. De spanning tussen de gedetailleerde, heldere voorgrond en de vage achtergrond, symboliseert hoe Alessio de liefde voor beide vrouwen beleeft: platonisch en verstandelijk en tastbaar en fysiek in het geval van Zobeida. De compositie is opgebouwd volgens de regel van derden, waarbij de achtergrond tweederde van het doek in beslag neemt. Dit symboliseert het belang van de eerste kennismaking met de liefde. Giovanna is de vrouw waarmee Alessio zijn eerste kus deelt. Het zal bij dat ene
moment blijven…

Read more...

Désillusion – Emma Bovary

Een balkonscene. Een vrouw die duidelijk diep nadenkt en een zekere wanhoop uitstraalt. Het is Emma Bovary, één van de meest besproken personages uit de Westerse literatuur. Ze heeft een brief van haar ‘amant’, Rodolphe, in de hand. Met deze brief wordt ze afgewezen. Haar geliefde schrijft immers dat hij niet zal komen opdagen die morgen, de langverwachte dag waarop ze samen zouden vertrekken om nooit terug te keren. Haar vuurrode jurk verwijst naar de diepe liefde die ze voelt voor haar minnaar, haar onbevredigbare drang naar affectie. Die liefde heeft haar blind gemaakt en heeft haar nu verraden… Haar grijze gelaat verwijst naar die onvoorspelbaarheid van de liefde. In haar venster, geschilderd in de typische stijl uit de romantiek, twijfelt ze of ze nog verder wil. Zal ze springen? De blauwe kleur van de luiken steekt af met de rode jurk en versterken zo het contrast tussen droom en werkelijkheid.

Read more...

Le Rouge et le Noir

Julien Sorel staat met zijn rug naar de toeschouwer gekeerd, het hoofd licht naar voren hangend.Hij voelt de eerste gevolgen van zijn wanhoopsdaad. In een vlaag van jaloezie heeft hij zijn grote liefde vermoord. In dit doek wordt de slotscène van de roman behandeld, het moment net na de kogel. Koude kleuren kenmerken Julien en versterken de dieptewerking. Hij staat in een ondefinieerbare ruimte, met een sterke lichtbron in het midden. Deze suggereert het latere inzicht met betrekking tot zijn daad. Zwart en rood domineren de voorgrond en incarneren letterlijk de titel van de roman van Stendhal. Hoe hevig liefde kan zijn, wordt vertaald in de dikte van de rode toetsen die bijna een reliëf vormen op het doek.

Read more...